O wyścigu
Cauldron Marathon to nawiązanie do ostatniego etapu sztafety znicza olimpijskiego: wiesz, płomień startuje w Olimpii, w Grecji, i podróżuje do miasta-gospodarza, zanim zapłonie kocioł podczas ceremonii otwarcia. Ta tradycja sztafety trwa od 1936 roku, a ostatni biegacz zazwyczaj jest wybierany nie tylko ze względu na szybkość. Znicz powierzano mistrzom olimpijskim, wschodzącym młodym sportowcom, postaciom narodowym i osobom o symbolicznym znaczeniu.
Trasa zmienia się na każdych igrzyskach, ale sam proces jest zawsze taki sam: płomień przechodzi z rąk do rąk kolejnych biegaczy, aż ostateczny niosący znicz dotrze na stadion i zapali kocioł. Paavo Nurmi był pierwszym znanym sportowcem, który pełnił tę rolę, a później znicz nieśli m.in. Muhammad Ali, Cathy Freeman, Wayne Gretzky, Yuna Kim i Vanderlei Cordeiro de Lima. Niektóre wybory niosły ze sobą narodowy sentyment, jak np. Yoshinori Sakai symbolizujący powojenną odbudowę Japonii, dwójka kanadyjskich młodych ludzi reprezentujących francusko- i angielskojęzyczną Kanadę, albo siedmiu młodych brytyjskich sportowców, którzy zapalili kocioł po rekomendacjach od byłych mistrzów olimpijskich.