Jazda na trenażerze — co to jest Bluetooth i ANT+
Jazda na trenażerze może przytłoczyć nawet najbardziej obeznanych z technologią. Jest mnóstwo skomplikowanych terminów i skrótów, których nigdy wcześniej nie słyszałaś: tryb ERG, FTP, ANT+ czy inteligentne urządzenia to tylko niektóre z pojęć, które mogą zniechęcać do treningu w domu. Ale nie ma powodu do obaw — w serii „Jazda na trenażerze dla początkujących” wyjaśniamy wszystkie te terminy, a dzisiaj zajmiemy się światem technologii bezprzewodowych, czyli Bluetooth i ANT+.
Bez zagłębiania się w techniczne szczegóły: Bluetooth i ANT+ to dwa różne protokoły bezprzewodowe służące do łączenia urządzeń elektronicznych. To główne sieci używane do łączenia sprzętu fitness, takiego jak czujniki tętna, głowice, mierniki mocy, inteligentne trenażery i smartwatche.
ANT+ to nowa generacja technologii bezprzewodowej ANT, zaprojektowana z myślą o niższym poborze mocy (co wydłuża żywotność baterii) i przeznaczona głównie do przenośnych urządzeń fitness.
Bluetooth z kolei to protokół bezprzewodowy o wyższym poborze mocy, używany nie tylko w urządzeniach rowerowych. Bluetooth (BT) nadaje się do przesyłania audio i wideo, ponieważ działa z dużo wyższą przepustowością i zużywa znacznie więcej energii niż ANT+. Jednak BT umożliwia połączenie tylko jeden do jednego, co oznacza, że nie możesz jednocześnie połączyć miernika mocy z głowicą i smartwatchem za pomocą Bluetooth. W przeciwieństwie do ANT+, który pozwala na wiele jednoczesnych połączeń — dzięki niemu możesz rejestrować dane o mocy zarówno na głowicy, jak i na smartwatchu w tym samym czasie.
To wszystko oznacza, że zarówno BT (a konkretnie Bluetooth FE-C, czyli Fitness Equipment-Control), jak i ANT+ nadają się do jazdy na trenażerze, a oba protokoły są obsługiwane przez wszystkie obecne urządzenia do jazdy w pomieszczeniu. To właśnie Bluetooth FE-C lub ANT+ pozwalają na połączenie inteligentnego trenażera z tabletem, czujnika tętna z Zwiftem czy miernika mocy z głowicą.
Największe różnice między Bluetooth FE-C a ANT+. Bluetooth FE-C to stosunkowo mocniejsze i bardziej stabilne połączenie, o ile oba urządzenia znajdują się blisko siebie. ANT+ może łączyć wiele urządzeń, które są od siebie oddalone, choć połączenie nie jest tak stabilne. Jeśli twoje urządzenie nie obsługuje natywnie ANT+, będziesz potrzebować adaptera ANT+ (tzw. dongla), aby włączyć to połączenie.
Jeśli dopiero zaczynasz, zacznij od włączenia Bluetooth na dwóch urządzeniach, które chcesz sparować. Bluetooth to najczęściej używany protokół bezprzewodowy i najbardziej stabilny w przypadku treningu na trenażerze.
Autor: Zach Nehr