Fifth Season Races
Piąty sezon wyścigów FIA Formula One to były właśnie Fifth Season Races. Mistrzostwa World Championship of Drivers obejmowały osiem wyścigów, od maja do października. To był początek Formuły 1, bo mistrzostwa odbywały się dopiero po raz drugi. Indianapolis 500 wliczało się do punktacji, a poza mistrzostwami zorganizowano też kilka dodatkowych wyścigów Formuły 1. W tym sezonie mocno rywalizowały ze sobą Alfa Romeo i Ferrari. Juan Manuel Fangio jeździł dla Alfa Romeo i mierzył się z Nino Fariną, ówczesnym mistrzem, który był jego kolegą z zespołu. Fangio zdobył swoje pierwsze World Championship of Drivers, wyprzedzając Alberto Ascariego i José Froilána Gonzáleza z Ferrari. Alfa Romeo zdobyła tytuł bolidami, które miały korzenie jeszcze w czasach przedwojennych, bo wtedy wiele zespołów wciąż jeździło na podwoziach sprzed World War II. Przez to ten sezon był trochę jak koniec pewnej epoki, ale jednocześnie początek dominacji Fangio, bo zmiany w przepisach na kolejny rok miały sprawić, że wiele starszych aut stałoby się przestarzałych. W stawce mieliśmy zarówno duże zespoły fabryczne, jak i mniejszych graczy: Ferrari wystawiło Ascariego, Luigiego Villoresiego, Piero Taruffiego i Gonzáleza, a stawkę uzupełniały Talbot-Lago, Maserati, HWM-Alta, Simca-Gordini, Veritas i prywatne zgłoszenia Ferrari.
